Gecenin bu saatlerine geldiğimizde hep bir burukluk kaplıyor içimi. Biraz sessizlik, biraz kırgınlık. Kendi içime çekiliyorum sanki. Ruhuma ilaç gibi gelen parçalar eşlik ediyor bana. Tam da bu noktada, bu akşamki ilacım Lady Antebellum oldu. Ne kadar duru bir ses, ne kadar duygulu ve anlamlı bir parça. Bunu karaoke olarak söylemeyi düşünüyorum en kısa sürede.
Bazı sözler, en çok siz geri durmaya çalıştığınızda çarpar benliğinize. Kaçışı yoktur ya hani, sadece teslim olursunuz, duyar ama konuşamazsınız. İşte hep söylerim, bazen duymak değil ama duyduklarına susmak koyar insana. Öyle bir akşam bu akşam da. Sürç-ü lisan ettiysek affola...
0 yorum:
Yorum Gönder
Aklınızdan geçen her şeyi iletin bana lütfen.